Tag Archives: anı

İbrahim Beyin Köşkü

Babam zor bir hayat mücadelesinde, artık  kendine zaman ayırabileceğini düşündüğü 48 yaşında evlenmeye karar vermiş. 49 yaşında ağabeyim, 50 sinde ise ben dünyaya gelmişim. Yıllarca çalıştığı, ortağı ve genel müdürü olduğu fabrikanın 2 katlı lojmanında başlamış bu evlilik macerası babamın. Yıllar geçip de çocuklar okula başlama aşamasına geldiklerinde hep hayalinde olan, emekli olduğunda bahçesinde istediği …

Continue reading

Kateterim … Kateterim !

Yaşadıklarımı parçalara bölmek hoşuma gidiyor. Sanki  sırtımdaki yük hafifleyecekmiş gibi geliyor böyle yapınca. Hissettiklerimi anlatmak ve anlamak daha kolay olacakmış, konuları parça parça çekip alırsam sanki canım daha az yanacakmış gibi.. Maskemi yazdım daha önce, çantamda, cebimde hep benimle olan.  Ama bu defa fiziki olarak da hep benimle dolaşan, ayrılmaz parçam, kataterimi yazacağım. Kemoterapi ve …

Continue reading

Pioneer 10-11 Levhası (Operation Chaine Bleue) Nasa

2006 başlarında annemin alzheimeri artmaya başladığında zor bir karar almak zorundaydım. Ben her zaman yanında olamıyordum, kızlarım ise artan etkileriyle kendini gösteren alzheimer ile başedemiyorlardı artık. Sonunda özel bir bakımevinde her zaman gözetim altında ve doktor kontrolünde olmasını kararlaştırdık. Bu aşamada 2 ay süren çok yoğun bir hatıralar geçidi başladı benim için. Çünkü annemin evini …

Continue reading

Saçlarım

Annem hep “saçlar kadının hazinesidir” derdi.. Hayatım boyunca kesin kararlılık gösteren ve sadece bir saç modelini benimseyip, onu nerdeyse karakterinin bir parçası gibi gösteren kadınlardan olmadım.  Hep uzadı, kısaldı saçlarım. Boyaya pek sıcak bakamadım sadece, iki veya üçü geçmez saçımı boyadığım dönemler. İlkokulda orta boy, orta okulda kısa uzun arası, lisede uzun, üniversite ilk yıllarında …

Continue reading

Bezelyem, Biriciğim… Pofum, Küçücüğüm…

  Nasıl da istemiştim kız olmasını hamileyken. Belki de erken anne olmakla ilgili bilmiyorum. 22/23 yaşında anne olacağımı anladığımda çok çok saf bir mutluluk duymuştum.. bunu çok net hatırlıyorum. Hamilelik, doğum ve sonrasındaki süreçlerde hiç bir kaygı, telaş, depresyon yaşamamıştım.Büyülü birşey anne olmak.. Masal gibi. Sanki bir peri bana sihirli değneğiyle dokunup, “sana en büyük …

Continue reading

Kar Yağdı

  İzmir’liler bilir.. İzmir’e kar yağdı mı sanki bayram gelmiş gibi olur. Çoluk çocuk o bir parmak karla ne yapacağımızı bilemeyiz. Yıllar önce (benim için milattan önce gibi) yine öyle karlı bir İzmir sabahına doğmuştu küçük kızım 22 Şubatta.. babası da telaştan ne yapacağını şaşırmış, hatta o panikle bana bile hafiften çıkışmıştı “İzmir’in en soğuk …

Continue reading